DSCN5747

>> vooruitgang BOEKEN

Vooruitgang boeken.  Daar draait het om bij een patiënt.

Ik las net nog een tekst over allerlei tekens, die op een ziekte wijzen. En het gevoel en de gedachtes daarbij van een patiënt. Dat hoort vaak niet bij elkaar. De MRI scan laat zien dat de tumor kleiner is geworden. Maar het kan wel zo zijn dat de cliënte zich juist niet zo lekker voelt.  Je bloedwaarden zijn verbeterd. Vergeleken met de vorige keer. Maar je voelt je nog lang niet genezen.

Er kan verschil bestaan tussen je eigen gevoel en wat de onderzoeken aantonen. Zolang je maar de gelegenheid krijgt om je te uiten,  kan de vooruitgang  toch wel doorzetten. Erger is het, als er helemaal geen verbetering van de aandoening mogelijk is.

Zoals bij mensen met dementie.  Daarbij   kunnen we nauwelijks nog van ‘vooruitgang’ spreken. De  nare verschijnselen ervan zijn onomkeerbaar.  De vertrouwde en persoonlijke eigenschappen van de cliënt, komen niet meer terug.  We hebben het ook niet over  vooruitgang,  als het proces van dementeren langzamer verloopt.

Vooruitgang boeken. Het blijft een  opgave aan de patiënt en de behandelaars. Intussen leren we als familie van een demente patiënt, om onze ambities  in toom te houden.  We zijn aan hem of haar “overgeleverd.”   Of de zieke is aan ons overgeleverd.  In de beste betekenis van het woord. Maar voor de familie blijft de opgave:  aandacht en aanwezigheid te schenken:  en zo -tussendoor- de mooiste  of beste woorden zeggen, die je maar kunt vinden. Voor het welzijn van de ander.

maak het goed. zo goed als je kunt

ben

 

 

 

 

 

 

 

Laat een reactie achter