DSCN5767

de bloemen BLOEIEN

Het is herfst. In deze tijd van het jaar poot een ploeg  mensen enkele miljoenen bloembollen in de  nog brake grond van het Keukenhof. In  de rust van de komende maanden maken  bloemen zich “los” van de bollen.Om te gaan schitteren en glanzen in het voorjaar.

Ook in die  wintermaanden proberen duizenden zieken te overleven of te herstellen. Zij zoeken geestkracht, heilzame kracht en geneesmiddelen om wel weer tot bloei te komen. In het besef dat je gaat zaaien, maar niet altijd gaat oogsten.  We hopen steeds dat iedere inspanning van zorgverleners  voor de patiënt vrucht  zal dragen. Dat we wel weer in bloei komen.

We zijn allemaal mensen met levens ervaring en levenswijsheid. We weten het ook. Niet alles wat bloeit, gaat ook allemaal vrucht worden. En we zullen geen vruchten oogsten, als we niet gezorgd hebben voor het kiemzaad of voor de bol.

We zeggen dat iemand in de bloei van zijn of haar leven verkeert. Ik denk zelf dat het er in 2002 goed  voor mij uitzag om aan een mooie  en nieuwe tijd in de Oostelijk Flevoland te beginnen. Tijd van zaaien en tijd van oogsten. Van beide is niets terechtgekomen. En de grond met de bollen erin was onder mij weg geslagen. Ik vond diezelfde  grond nooit meer terug.

Geen grond, geen gewas. Geen gewas, geen groei. Geen groei, geen bloei. Geen bloei geen vrucht. Op de tuinderij van mijn ouders heb ik dat allemaal eens gezien.

maak het goed. zo goed als je kunt.

 

ben

 

 

Laat een reactie achter