mijn plaats

OP DE PLAATS

Mindervalide mensen mogen hun auto op speciale plaatsen parkeren. Met een speciale kaart voor de  voorruit.  Op die parkeerplaats staat ook wel eens een auto zonder die parkeerkaart. Op zo’n plek las ik eens het volgende. Als u op deze invalidenparkeerplaats  staat, wilt u dan ook in mijn schoenen staan.

We proberen ons verdriet en verlies een plaats te geven.  Soms hebben we er ons hart en onze handen vol aan.  We hebben heel wat te stellen met verlies van je man of kind. Verlies van je werk.  Verlies van het vrije uitzicht over  de weilanden. Nu plaatsen ze er windmolens.

We willen droevige gebeurtenissen een plek geven in ons leven.  Eerder komen we niet tot rust. De familie van het slachtoffer kan  de misdaad  pas een plaats geven, als de dader is berecht. En een straf die de familie zwaar genoeg vindt. Anders blijft er toch iets knagen.

In   zorg -instellingen vormen  ellende, tegenvallers en verlies vaak voor woede, boosheid en hartzeer. Tienduizenden moeten aan de slag om die narigheid een plaats te geven.  Dat proces gaat ook thuis  en  in de  wijk, waar je woont verder. Als je alleen bent in je huis. En zonder je partner naar bed gaat.

Zo’n plekje vinden we lang niet altijd. Het is ook knoert  ingewikkeld.  In het ergste geval komt  het verlies nooit meer ter sprake.    Hoe zou je het zelf doen?

maak het goed. zo goed als je kunt.

ben

 

 

 

 

 

 

 

 

Laat een reactie achter