raarlopen

het kan RAAR LOPEN

Ik ‘loop’ wel een beetje raar.  Ik loop bijvoorbeeld al gauw de polonaise:  mijn handen op de schouders van iemand  vòòr mij en lopen maar: de polonaise begint. In een restaurant , bij een vergadering of bij mensen op bezoek. Als ik op een andere plek ben dan thuis, zoek ik altijd stevige steun bij iemand om me   voor te gaan.

Afgelopen week hebben ruim veertigduizend mensen de  Vierdaagse van Nijmegen gelopen. Sommige wandelaars lopen die mars met twee vingers in hun neus. Andere gaan, al dan niet na een tijdje, echt wel een beetje raar lopen.

Hoe lopen zaken in de zorg?  Het ziekenhuis in Lelystad is failliet gegaan. Maar is dat dan ook raar gelopen? Het is toch raar dat  een medicijn ineens niet meer beschikbaar is.   Dat je  niet bij een nieuwe  huisarts terecht kunt.  Dat is toch raar.  Een vriend heeft al jaren last van verkeerde stoelgang. Geen internist neemt de moeite  hier  aandacht aan te schenken. Mijn vriend vindt op internet een goed medicijn.   Pas dan gaat de internist hem dit voorschrijven. Dat is toch raar.

Je hebt ‘raar lopen ‘ in ernstige vorm. Ik las net nog het verhaal van een Amerikaan. Hij vertelde dat zijn voorouders  een paar honderd jaar geleden vanuit  Portugal naar Amerika waren geëmigreerd. En nu komt deze man zelf weer terug naar Portugal. Om daar nog een tijd van het leven te genieten. Naar Portugal nu, omdat het daar zo goed koop is, in vergelijking met Calefornia.

Je hebt ‘raar lopen ‘ ook in speelse vorm.  Mijn polonaise, de manier van lopen van wandelaars van een grote tocht.  Hoe zit dat dan met allerlei ziektes?

Maak het goed. zo goed als je kunt.

ben

 

Laat een reactie achter