eromheen

er leven mensen OM JE HEEN

Stel: er is niemand om je heen. In de coronatijd hebben genoeg mensen ervaren dat er niemand om hen heen rondloopt. Je hoort dat mensen – een paar- dagenlang niemand gesproken hebben.  Het werd allemaal nog zwaarder als er bij een afscheidsdienst van een overleden familielid ook bijna geen mensen aanwezig konden zijn.

Sommige mensen beweren dat dit het allerergste van de coronamaatregelen is ( geweest ). Geen bezoek mogen ontvangen. Niemand om je heen.

De mensen om je heen zijn  degenen die vlak bij ons leven.  Soms hebben we zo jaren met elkaar geleefd.  Dat kan een buurvrouw zijn. Iemand van de biljartclub.  Als we oud worden, gaan we die mensen om -ons- heen – meer missen.  Iemand op hoge  leeftijd kan zich eenzaam en alleen gaan voelen. Dan gaat het echt om het voelen van die verlatenheid.  Ook al komt er af en toe echt wel iemand kijken.

Het hangt een beetje af van de band, die je met elkaar hebt gehad, hoe erg het verlies voor de achterblijver is. Steeds meer mensen bereiken een hoge leeftijd. Deze allersterksten vrezen  het isolement waarin zij zullen raken. Ik hoor en lees wel dat zorgvernieuwers erover nadenken of en hoe robots juist op dit punt hun steentje kunnen bijdragen.  Ik vind het maar vreemd dat menselijke en menslievende aandacht zo door “pratende en attente dingen” vervangen wordt.

Blijf elkaar zo lang mogelijk opzoeken en vraag daar ook hulp bij.

maak het goed.  zo goed als je kunt

ben

 

 

 

 

 

Laat een reactie achter