Klavertje vier - ik heb een heel veld van nodig

KLAVERTJE VIER

Het klavertje 4 is altijd beschouwd als de gelukbrengende plant.

Ik hang  mijn ziel en zaligheid er niet aan op.  Het kan misschien een glimlach op ons gezicht geven. Maar we worden er niet wijzer van als het om belangrijke zaak in ons leven gaat.

Neem de Worldpress foto  van dit jaar (2015). Dit keer is het een wazige foto.  Je ziet hoe de ene man door het NAVO prikkeldraad heen, een kindje aan een andere persoon overgeeft.

Twee mannen en een kind bij een venijnig en scherp hekwerk, dat de vluchtelingen moet tegenhouden.

De foto verbeeldt de emoties van een tragisch, menselijk bestaan. Dat is een ongemakkelijk beeld. Zo  vreselijk en zo dichtbij.  Maar hoe erg en vreselijk kunnen we dat vinden? Veilig in ons eigen leven en beschermd tegen infecties en ziektes. Ofschoon dat laatste in deze coronatijd  helemaal niet vanzelfsprekend is.

Iemand die het als zijn beroep heeft over dit soort vragen na te denken, heeft eens gezegd: ” Je mag het sneetje door een mes, in je eigen vinger, erger vinden dan al het andere leed. ”   Ander voorbeeld.  De ellende  van je oom in het overstromingsgebied  in Limburg, mag je erger vinden dan de ongelukken door de  vuurzeeën in Californië (VS)

Een motorrijder gaat onderuit op de gladde weg. Een man komt bij het skiën met zijn rug tegen een sneeuwmachine. Bij een van mijn achterneven is een dochtertje geboren. Gezond en wel. Bij een kop-  staart botsing krijgt een schoonzus een ernstige whiplash. We hoeven er hier niet uit te komen.

En ons klavertje vier? Laten we het klavertje vier als een symbool bewaren. Intussen kunnen mensen zich  toch aan dit kleine teken optrekken. In een verder vervelend en soms ellendig  bestaan.

Maak het goed.

 

zo goed als je kunt.

ben

Wat is geluk?

Anderen gelukkig maken.

Bloesems openbaren het mooie,

hun vruchten echter de waarde van de soort.

Laat een reactie achter