Fruit hoort erbij

Hersteld

Het herstel komt  vanzelf.  Zo staat ’t op het kaartje.

Een neef  heeft  vier bypasses gekregen. Na vier dagen wordt hij uit het academisch ziekenhuis  ontslagen, om in het lokale ziekenhuis  verder  op te knappen.  Daarna mag hij naar huis. Een grote ingreep met een mooi resultaat. Hersteld. We leven nu drie jaar later. Het gaat  goed met hem.

Iedereen weet dat het ook  anders kan lopen. Je krijgt een nieuwe darmuitgang , die je zeker een jaar houdt.  Soms  volgt nog een chemokuur.  Herstel laat zo lange tijd op zich wachten.

Ik krijg net het bericht dat een oud collega overleden is. Hij is  heel kort ziek geweest. Maar wel zo heel erg ziek.

Geregeld verlies ik mijn evenwicht.  Als ik misgrijp naar een beugel in huis. Als ik mijn linkervoet onvoldoende optrek.

Ik voel me niet -altijd- ziek, maar bestaat er iets als een wankele gezondheid. O ja  Ik las laatst het volgende. Als er wel een epidemie van ziekte bestaat,  bestaat er dan ook een epidemie van gezondheid?

Herstel. We hebben er geen recht op. We kunnen er geen aanspraak op maken.

Al die kanten van je ziekte geven  stof tot nadenken. Die leiden  tot vragen, twijfels en onzekerheid.  Herstel is volgens mij geen kwestie van kiezen. Het vraagt kracht en moed om er het beste van te maken. Je draagt het meeste zelf, maar soms is de bijdrage van maar één persoon al genoeg om je door de zware tijd  heen te helpen.

Hoe je met die kansen omgaat,  hangt ook af van je karakter. Is voor jou het glas  half vol? Of half leeg?

maak het goed.

ben

Er zijn dagen boordevol vragen en uren die eeuwig duren.

Er zijn seconden die stekend worden, maar altijd is er licht dat bijstuurt naar evenwicht.

 

Laat een reactie achter