De gewichtige woorden staan er

veel TROTSEREN

Ik ken mensen die met alle geweld niet machteloos willen worden. Ook al zijn ze  ziek. Zij houden maar één ding voor ogen. Doorgaan. Onder het motto:  Met mijn wilskracht kan ik  alles nog bereiken. Waar mijn wil is, gaat mijn weg.  De uitdaging totaal aangaan.

We zijn ook vreselijk benauwd voor afhankelijkheid.  Afhankelijk van wie je komt wassen. Van wie  je komt helpen je steunkousen aan te trekken.

Vanmiddag hoorde ik dat de verpleging  met opzet bijna niets doet voor een bewoonster. Geen afhankelijkheid.  Ook niet van de kant van het personeel.  Geen:  u vraagt wij draaien.  Je ziet jezelf maar te redden. De patiënt moet zich niet thuis gaan voelen in zijn tijdelijk onderkomen.

Ik heb er geen last van gehad om afhankelijk  te zijn. Ik ben het gaan waarderen. Op zulke momenten  ontvang je veel van de persoon, die jou ondersteunt.  twaalf jaar dwarslaesie dank ik de fysiotherapeut en andere zorgverleners nog vaak voor  hun behandeling van mij en hun sympathieke  en deskundige aandacht voor mij. Soms zullen we de tegenspoed gaan trotseren. Soms gaan we er gebukt onder. Op weer een ander moment voelen we ons verslagen. Maar houd  zo goed mogelijk voor ogen dat je uniek bent en  vast voor één  persoon de  moeite waard.

En intussen: probeer ruimhartig  de professionele aandacht  van zorgverleners voor jou te ontvangen.

maak het goed

zo goed als je kunt

ben

 

 

Woorden verbergen dikwijls onze gedachten.

 

stormen

onder de oppervlakte van ieder mens woeden stormen.

staan snaren strak en breken lijnen.

onder de oppervlakte gaat ieder mens zijn/haar eigen weg.

 

 

Laat een reactie achter