slootkant

slootkant

goeiendag

Dit verhaal raakt kant noch wal.  Ik heb ooit een verhaal gehoord over een vrouw met suikerziekte. Deze ziekte was zo erg dat bij deze patiënte de suiker gewoon in haar lies zat.  Degene die het me vertelde, gelooft er  heilig in. Het is natuurlijk een kul verhaal.

Het is een nog een jong verschijnsel, maar het wordt gauw volwassen. Steeds meer patiënten raadplegen internet om zich  te verdiepen in hun klachten en  de symptomen. Gewapend met deze kennis gaan ze naar de huisarts voor een gesprek. In  dat gesprek wordt soms duidelijk, dat de opgedane kennis de patiënt  eerder in de weg zit dan dat het  hem helpt. Het gaat vaak ook goed.

Wat is nu voor mij het beste? Deze vraag stelt de cliënt met een flinke ziekte zichzelf vele malen. En hulpverleners horen hem ook geregeld.

Het lijkt tegenwoordig steeds vaker voor te komen,  dat ziekenhuizen onvoldoende in staat zijn  de beste plek voor een patiënt aan te bieden. Er is echt geen ruimte. De eerst verantwoordelijke heeft onvoldoende kennis.   Gevolg: de patiënt gaat verder naar een ander ziekenhuis.  Of hij wordt niet opgenomen maar gaat direct naar huis. Hij kan wel een paar dagen langer blijven, maar er is in die tijd geen mogelijkheid voor behandeling.  De patiënt raakt tussen de wal  en het schip.

Er zijn vast lezers /lezeressen die iets dergelijks hebben meegemaakt. Ik hoop dat de behandeling dan toch weer goed wordt ingevuld. Het zorgplan dient in samenspraak met de cliënt opgesteld te worden

maak het goed. zo goed als je kunt.

ben

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laat een reactie achter