mijn plaats

mijn plaats

sorry; deze tekst is niet goed leesbaar

ik lees vooral: in mijn schoenen staan

goeiendag

Mindervalide mensen mogen hun auto op speciale plaatsen parkeren. Met een speciale kaart voor de  voorruit.

Op die plaats staat ook wel eens een auto geparkeerd, zonder die parkeerkaart. Op zo’n plek las ik eens het volgende. Als u op deze invalidenparkeerplaats  staat, wilt u dan ook in mijn schoenen staan.

We proberen ons verdriet en verlies een plaats te geven.   Soms zeggen we dat zo. Soms hebben we er ons hart en onze handen vol aan om een chronische ziekte  plaats  te geven.  Het verlies van je man of kind. Verlies van je werk.  Verlies van het vrije uitzicht over  de weilanden. Een vermissing. Ik ben een tijdje jaloers geweest op een collega, die toen voorging in de kerkdienst. Ik had eigenlijk in en op zijn plaats horen te staan.

Het komt ook voor bij uitspraken van de rechter bij een geweldsmisdrijf. De dader is veroordeeld. Nu kan de familie van het slachtoffer dit verlies een plaats geven. En zo verder met hun leven.

Een neven effect  van dit woordgebruik  betekent in de praktijk  nogal eens  dat de persoon in kwestie  het verlies  opbergt en wegstopt.  Die ruimte gaat op slot. Met het gevolg dat het verlies nooit meer ter sprake komt. Ik respecteer zo’n houding wel maar  vind het is soms ook jammer.

Ik ben ermee gestopt om het zo nog te zeggen.  Om  je verlies een plaats te geven,  zeg ik nu dat je er ruimte aan kunt geven.

Vroeger had ik het over accepteren. Nu noem ik het je verlies onder ogen  zien.  Hoe zou je het zelf doen?

maak het goed. zo goed als je kunt.

ben

 

 

 

 

 

 

 

 

Laat een reactie achter